04.19.09
Βασιλικός Νόμος
εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικὸν κατὰ τὴν γραφήν, ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν, καλῶς ποιεῖτε·
Απόστολος Ιάκωβος, 2:8
Ο Βασιλικός Νόμος κατά τον Απόστολο Ιάκωβο είναι το να αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου.
Μα πως είναι δυνατό κάτι τέτοιο, όταν το Εγω κυριαρχεί επάνω στον καθένα από εμάς; Θα πρέπει να αποβάλλουμε το Εγω και να κυττάμε το Εμείς. Μόνον τότε θα είμαστε ικανοί να αγαπήσουμε τον πλησίον όπως τον εαυτό μας, διότι θα έχουμε συνειδητοποιήσει ότι Αυτός είναι Εγώ κι Εγώ Αυτός. Με άλλα λόγια, ότι η μονάδα που πρεσβεύει ο καθένας είναι κομμάτι του όλου, αλλά ταυτοχρόνως και ότι το όλο είναι η μονάδα…
Ο άνθρωπος, λοιπόν, έγινε για τον άνθρωπο. Ή τον διαφωτίζει ή τον ανέχεται! Ωστόσο, ο διαφωτισμός αυτός, καθώς και η ανοχή, δε θα πρέπει να βγαίνουν με δυσκολία απέναντι στους γύρω μας, αλλά αυτόματα, χωρίς σκέψη και χωρίς την ανάγκη για καταπίεση αρνητικών συναισθημάτων αρχικά. Κατανοούμε λοιπόν, ότι για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να ‘χουμε φτάσει σε σημείο όπου θα βλέπουμε στον πλησίον μας τον εαυτό μας, σε σημείο όπου δε θα τον κρίνουμε, αλλά θα τον αγαπάμε…
Το να αγαπάς λοιπόν, είναι μία Τέχνη δύσκολη και επίπονη στην πορεία εκμάθησής της, και ίσως ακατόρθωτη η τελειοποίησή της, ωστόσο η ενασχόληση με αυτή τη Βασιλική Τέχνη μας βοηθάει, λίγο λίγο, απ’ την συνειδητοποίηση του Νόμου αυτού να προχωράμε στην υλοποίηση αυτής της συνειδητοποίησης, στην υλοποίηση αυτής της ιδέας.
al3ctor
salv4dor
bub0
snegoleopard
bub0 είπε,
Απριλίου 27, 2009 στο 9:09 μμ
Να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.
Λιτή, αλλά σαφής διατύπωση. Ξεκάθαρη, τουλάχιστον με την πρώτη ματιά.
Δίνει την εντολή, αλλά βάζει και το μέτρο, δίνει τον οδηγό.
Επομένως για να αγαπήσουμε τον πλησίον μας πρέπει πρώτα να αγαπήσουμε τον εαυτό μας.
Αλήθεια αγαπώ τον εαυτό μου; Αμφιβάλω. Όχι μόνο δεν τον αγαπώ πραγματικά. Συχνά ούτε καν διαφωτίζω, κάποτε δεν τον ανέχομαι. Κάποιες φορές μάλιστα μου προκαλεί και αποστροφή. Είναι προφανές λοιπόν πως δεν μπορώ να αγαπήσω τον φίλο μου, πόσο μάλλον τον εχθρό μου, με τέτοιο οδηγό.
Και είναι λογικό, πως θα αγαπήσουμε τον άλλο αν δεν αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας; Πώς θα θυσιάσουμε κάτι για τον συνάνθρωπό μας, όταν δεν θυσιάζουμε μια μικρή και πρόσκαιρη απόλαυση για το δικό μας καλό. Πώς θα κάνουμε μια καλοπροαίρετη αλλά σκληρή παρατήρηση στον φίλο μας, όταν διστάζουμε και αποφεύγουμε να την κάνουμε στον εαυτό μας;
Να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, όχι το “Ε”γώ μας. Κι αυτό δεν είναι διόλου αντιφατικό…
Περί Βασιλικού νόμου συνέχεια… « at3lier είπε,
Μαΐου 2, 2009 στο 4:26 μμ
[...] 2, 2009 από bub0 Με αφορμή το “Βασιλικό Νόμος” του al3ctor, και ένα πρόσφατο ανάγνωσμα ακολουθούν τα [...]