Τι σημαίνει να ζείς το όνειρο σου;

Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω είναι το νοητικό αποτέλεσμα της αντιστοιχίας της πραγματικότητας που βιώνεις στο τώρα, με την πραγματικότητα που φαντάζεσαι και επιθυμείς να ζήσεις στο αύριο, είτε απο μικρός-ή, είτε αφου έχεις συνειδητοποίησει τι θέλεις στην ζωή σου. Είναι εκπληκτικό όταν τα δυο τελευταία δεν αποκλίνουν…

Πώς όμως θα ζήσουμε το όνειρό μας όταν,

απόσπασμα απο το άρθρο του al3ctor, “Γράμμα σ’ ένα φίλο” :

Από πριν γεννηθούμε ακόμη, κάποιοι έχουν αποφασίσει σε τι κόσμο θα ζήσουμε, χειραγωγούμαστε από πριν ακόμη αρχίσει να παίρνει μορφή η αντίληψη μέσα μας για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να σκεφτόμαστε, να μιλάμε, να νιώθουμε, να εκφράζουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Γινόμαστε παθητικοί αποδέκτες μίας κοινωνίας “ανθρώπινης”, προϊόν σκέψεως “άλλων” και αποβάλλουμε τελείως το ενεργητικό στοιχείο από μέσα μας. Μας κυριεύει ο κόσμος των ψευδαισθήσεων…

Όποιος προσπαθήσει να αμφισβητήσει τα ήδη υπάρχοντα και να αναζητήσει τα τρία μεγαλειώδη ερωτήματα, “τρέχει” η μάζα να τον κατηγορήσει για Ιδεαλισμό και να του μιλήσει περί θεωρίας και πράξεως…

Επομένως ο δρόμος του ονειροπόλου, γίνεται δύσβατος!

Θεωρώ τον εαυτό μου ονειροπόλο και ιδεαλιστή (ως προνόμιο) και σε επόμενα άρθρα θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι είναι αυτό που με κάνει να θέλω να ζήσω και τελικά να ζω το όνειρό μου…

Τι σημαίνει να είσαι αναζητητής της Αλήθειας;

Αυτό το ερώτημα με απασχόλησε πολύ αργότερα αφου ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία που με ωθούσαν να κοιτάξω προς τα μέσα μου. Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος αργά ή γρήγορα επηρεασμένος απο κάποιο βιβλίο ή την ίδια τη ζωή, θα ανησυχήσει για την υπόσταση ή το ταξίδι της φύσης του και θα ρίξει έστω μια ματιά μέσα του.

Πότε όμως συνειδητοποιούμε οτι ψάχνουμε την Αλήθεια;

Κάτι με έκανε να πιστέψω ότι το νιώθουμε όταν είμαστε ήδη πολύ κοντά της, όταν ζούμε την Αλήθεια, όταν παίρνουμε από αυτήν και δίνουμε απο αυτή σε άλλους.
Όταν, είμαστε κήρυκες της Αλήθειας…
Αισθάνεσαι έτσι;